Vibecoder, internetbureau of digitale aannemer: wat kies je?

Als je software wilt laten bouwen, heb je grofweg drie opties. Ze zijn goedkoper of duurder, sneller of langzamer, maar het grootste verschil zit niet in prijs of doorlooptijd. Het zit in wat je over twee jaar hebt staan.

De vibecoder

De vibecoder bouwt met AI. Niet als gereedschap, maar als fundament. Hij typt een beschrijving in een tool, klikt op genereren en heeft binnen een weekend iets wat eruitziet als een applicatie. De kosten zijn laag, de snelheid is indrukwekkend en het eerste demo-moment is altijd overtuigend.

Het probleem zit onder de motorkap. AI-gegenereerde code zonder technisch toezicht is een opeenstapeling van laagjes die elk op zichzelf werken maar samen geen coherent systeem vormen. Er is geen architectuur, geen foutafhandeling die verder gaat dan het meest voor de hand liggende geval, geen begrip van hoe data betrouwbaar moet worden opgeslagen. Zolang de applicatie doet wat in de demo werd getoond, lijkt het goed. Maar zodra een echte gebruiker iets onverwachts doet, of zodra je een functie wilt toevoegen die net iets anders werkt dan het origineel, begint het systeem te kraken.

Het is niet zo dat de vibecoder per definitie onbekwaam is. Het is zo dat AI-tools op dit moment geen vervanging zijn voor technisch inzicht bij het bouwen van iets wat een bedrijfsproces moet ondersteunen. Een demo overleeft een weekend. Een bedrijfsapplicatie moet jaren mee.

Het internetbureau

Het bureau heeft alles in huis. Een accountmanager die je begeleidt, een UX-designer die schetsen maakt, een projectmanager die de planning bewaakt en ergens een team developers dat het uiteindelijk bouwt. De reputatie is gevestigd, de kantoren zijn netjes en de offertes zijn uitgebreid.

Die uitgebreidheid is ook het probleem. Het bureau heeft overhead nodig: meerdere lagen mensen die communiceren, plannen en rapporteren voordat er een regel code wordt geschreven. Dat overhead wordt doorbelast. Niet altijd transparant, maar altijd aanwezig. De senior die jou overtuigde tijdens de pitch is zelden degene die jouw project daadwerkelijk bouwt. Dat doet een junior, onder begeleiding van een medior, die zijn uren schrijft op jouw project.

Bureaus werken bovendien bijna altijd op uurtje-factuurtje. Dat betekent dat elke onduidelijkheid, elke gewijzigde wens en elke onverwachte complexiteit direct op jouw factuur terechtkomt. Het businessmodel beloont traagheid. Niet omdat bureaus dat willen, maar omdat het in het model zit.

Voor grote organisaties met grote budgetten en een eigen projectteam dat het bureau kan aansturen, werkt dit soms. Voor een MKB-ondernemer die een werkend systeem wil voor een redelijke prijs is het zelden de beste keuze.

De digitale aannemer

De digitale aannemer is geen bureau en geen hobbyist. Het is een specialist die zowel het technische werk doet als de verantwoordelijkheid neemt voor het resultaat.

Het verschil met de vibecoder: AI is hier een gereedschap, geen fundament. Ik gebruik het om sneller te werken, niet om na te denken. De architectuur, de keuzes over hoe data wordt opgeslagen en hoe het systeem over drie jaar nog uitbreidbaar is: dat zijn beslissingen die technisch inzicht vereisen en die ik zelf neem.

Het verschil met het bureau: geen managementlagen, geen juniors die jouw project draaien terwijl de senior verkoopt. Je hebt één aanspreekpunt, dat ook de bouwer is. De prijs wordt vastgelegd na de blauwdrukfase en verandert niet meer. Geen verrassingen achteraf.

Het nadeel is dat ik niet onbeperkt schaalbaar ben. Ik neem twee projecten per kwartaal aan. Als je een groot corporaat traject wilt met twintig developers en wekelijkse stuurgroepvergaderingen, ben ik niet de juiste keuze.

Maar als je een werkend systeem wilt dat van jou is, gebouwd door iemand die er zelf voor staat, voor een prijs die vooraf vaststaat, is dit de middenweg die de meeste ondernemers zoeken zonder te weten dat hij bestaat.